Pubers & drugs

Hallo allemaal,

Ik heb al eerder een topic geopend over mijn 14 jarige zoon die wiet rookt en op het verkeerde spoor komt qua school & alles er omheen.
De laatste weken rookt hij bijna vrijwel dagelijks wiet en ik weet niet waar hij het allemaal van betaald aangezien hij zijn bijbaantje heeft opgezegd.
Ik vermoed dat hij o.a. meelift met een vriend die wel goed in de slappe was zit.
Maar hij vertelde ook een keer dat hij vapes door verkoopt....dealen dus!!
School ook een drama met regelmatig spijbelen en geen enkele vorm van leren of huiswerk maken.

Als moeder zit ik tegen het dak van angst en ben al bij de huisarts geweest. Maar ze kunnen vrij weinig doen als zoon zelf niet wilt meewerken heb ik begrepen. Lange wachtlijsten en waarschijnlijk nog "ergere" gevallen werd mij verteld, waar je hem dus niet tussen wil hebben.

Dus ik zoek nu een beetje houvast merk ik.
Zijn er hier op dit forum ex-pubers aanwezig die vroeger ook dagelijks blowden of zelfs gingen "dealen" en er toch goed uit gekomen zijn?
En zo ja - wat heeft daarbij geholpen?

Alvast bedankt!
 

Damius

Bewuste gebruiker
Goed dat je even van je afschrijft, lijkt mij een akelige situatie en ik begrijp goed je machteloosheid.

In jouw vorige topic schreef ik mijn ervaring:
Vervelende situatie, wat goed dat je om hulp vraagt.

Zelf ben ik rond m'n 15e tot m'n 17e gaan blowen. Ook wel meerdere keren per week. Op een gegeven moment ben ik zelf gaan minderen door de paranoia die het te weeg bracht. Mijn school leed er overigens niet écht onder. M'n ouders wisten het wel, maar verboden het niet. Soort gedoogsituatie was het. Ik was niet telkens tot middennacht weg. Ging veel blowen (in speeltuinen enzo), bv na het eten en dan kwam ik echt wel uiterlijk rond 22:30 thuis. Wel helemaal als het een doordeweekse dag was.

Ik denk wel dat het belangrijk is om grenzen te stellen. Middennacht thuiskomen op doordeweekse dagen is gewoon veel te laat en lijkt mij not done. Dat je zoon dingen roept als "ik wil jullie nooit meer zien", lijkt mij hartverscheurend, tegelijkertijd is het onmacht vanuit hem. Til daar niet te zwaar aan. De teugels iets aantrekken nu is wel belangrijk, zonder alle autonomie weg te halen. Zorg in ieder geval dat het doordeweeks binnen de perken blijft.

Dagelijks blowen op z’n 14e is wel jong. Hoe weet je dat hij dagelijks blowt? Is dat iets wat je hard kunt maken? Of zijn het vermoedens?
 
Goed dat je even van je afschrijft, lijkt mij een akelige situatie en ik begrijp goed je machteloosheid.

In jouw vorige topic schreef ik mijn ervaring:


Dagelijks blowen op z’n 14e is wel jong. Hoe weet je dat hij dagelijks blowt? Is dat iets wat je hard kunt maken? Of zijn het vermoedens?

Dagelijks is iets van de laatste weken. Ik weet het zeker omdat ik het a) aan hem zie en b) zijn beste vriend me dat ook bevestigd heeft. (die het zelf niet doet)
 

Bengozy

Bewuste gebruiker
Dagelijks is iets van de laatste weken. Ik weet het zeker omdat ik het a) aan hem zie en b) zijn beste vriend me dat ook bevestigd heeft. (die het zelf niet doet)

Hmm lastige situatie, ik blowde ook semi dagelijks in m'n puberteit maar was ook een semi-probleemkind. Alleenstaande vader die 'niets goeds kon doen'. Ik wou dat ik je wat sterk advies kan geven maar helaas. Niet opgeven, proberen te praten. Geen aannames (ik weet dat je dagelijks blowt), je duwt hem daarmee alleen maar weg. Je kan er wel eens heel open naar vragen zonder te oordelen als jullie een leuk moment delen. Neem hem eens mee uit eten? Kijken of dat een betere band schept om over dit soort dingen te praten. (ik ben gewoon maar wat dingetjes aan het opnoemen)

Succes!
 

BrieMetDeBril

Badass junkie
Ik heb een hele vrije opvoeding gehad en ik kon dit thuis doen.
Mijn moeder's filosofie erover was dat ik dan uit handen bleef van slechte mensen en andere (hard)drugs.
Daar heeft ze achteraf gezien wel deels gelijk in gekregen als ik naar mensen keek die dit niet hadden. Zij moesten het geheim en stiekem doen wat dus uit controle liep.
Daarbij werd het dempen van mezelf niet als "slecht" gedrag gezien aangezien ik altijd enorm rusteloos ben geweest en nog steeds ben.
Ikzelf zou het wel anders willen doen maar hierin is nooit een goede keuze te maken als ouder denk ik.
Te veel controle zorgt voor een kloof tussen ouder/kind, te weinig lijkt een autoriteit probleem te kweken.
Daarbij wil ik ook best zeggen dat ik al heel vroeg via psychiater methylfenidaat toegediend kreeg waar ik altijd op tegen was.
Dat gaf meer problemen dan het blowen.
 

Ramon den haag

Bewuste gebruiker
Dit is ook precies waar ik tegenaan loop. Waar doe je goed aan?
Misschien geïnteresseerd zijn en vragen op een een nuchtere en komische manier wat hij er nou zo lekker aan vindt. Dat je zelf nooit hebt ervaren wat zoiets met een persoon doet, roken van wiet of hasj. Ga zelf een keer mee met hem naar de shop. Veroordeel het niet maar sta open voor zijn verhaal of acties. Denk dat na verloop van tijd je dan wat dieper op het hoe en waarom kan gaan praten. Probeer het in ieder geval ruimte te geven om te bespreken ook al ben je erop tegen. Zal lastig zijn maar geeft denk ik de beste en meest bevredigende uitkomst op den duur. Misschien is het wel een fase die straks weer teneinde komt.
 

LifeIsAlmostGreatAgain

Bewuste gebruiker
Dit is ook precies waar ik tegenaan loop. Waar doe je goed aan?

Hier een wat oudere variant van een persoon als jouw zoon.

Begonnen met blowen toen ik 13 was, vanaf 14e zeker dagelijks. School was een drama, van havo naar mavo gegaan en blijven zitten. Ik had het geluk dat ik best intelligent ben en daardoor met weinig input wel mavo heb weten te voltooien.

Uiteindelijk ook HBO weten te halen, een mooie carrière en een flinke coke verslaving. Ondertussen al geruime tijd clean dus dat leven ligt gelukkig achter me.

De reden dat ik wel bepaalde zaken heb weten te bereiken naast mijn verslavingen en met vlagen onhandelbaar gedrag is dat ik altijd wel een gezonde arbeitsethos had, en daardoor altijd veel werkte naast school om alles te bekostigen. Daardoor heb ik nooit crimineel gedrag hoeven vertonen.

Mijn ouders wisten ook al snel dat ik blowde, daarnaast waren gesprekken op school wekelijkse kost.

Ze hebben uiteraard alle varianten geprobeerd. Boos worden, straf, micromanagement op mijn doen en laten, zoals je vast merkt werkt dat averechts.

Zeker mijn moeder is altijd heel betrokken geweest, ik nam haar op ten duur ook in vertrouwen en ze bleef uiteraard waarschuwen voor de gevaren etc.

Mijn vader was erg duidelijk, en zowel mijn sibling als ikzelf wisten de regels:

1. Zolang je thuis woont ga je naar school en behaal je je diploma. Stop je met school, dan moet je vertrekken. (dit was vanaf 18+)
2. Je haalt je diploma. Wat je in je vrije tijd doet interesseert me geen flikker, je doet je best op school.
3. Ik wil niks merken van de dingen die je doet. Betrap ik je in de tuin met een joint, dan heb je een serieus probleem.
4. Als je wordt opgepakt kom ik je niet helpen.

Achteraf gezien waren mijn ouders een beetje good cop bad cop, bij mijn moeder kon ik altijd terecht, mijn vader was het stemmetje in mijn hoofd die er voor zorgde dat ik voldeed aan de basis eisen.

Achteraf gezien ben ik ontzettend dankbaar dat ze het hebben aangepakt zoals ze hebben gedaan.

Ik heb ze door een lijdensweg laten gaan, ik kom uit een doorsnee gezin met hardwerkende ouders en geen verslavingsproblematiek in de familie.

Het was eigenlijk simpel, ik had mijn vrijheid als ik aan mijn vaders voorwaarden voldeed. En dat was niet "je mag niet blowen", het was gekoppeld aan mijn schoolprestaties.

Op de middelbare school was het niet behalen van mijn jaar of tegenvallende rapporten een reden tot inperking van mijn vrijheid. Daarna was het simpelweg verplicht een opleiding te doen (of werk na het behalen van mbo/hbo diploma) zolang ik thuis woonde.

Zorg dat je zoon de middelbare school verlaat met een diploma.

Zorg dat hij daarna een mbo / hbo / werken leren gaat doen, dat mag je eisen als hij onder jouw dak woont.

Verder weinig tips.

Heel veel succes🙏
 
Bovenaan