Partner is verslaafd aan cocaïne

[CaRRita]

Wat mij opvalt, is dat de cocaïneverslaving nu de oorzaak lijkt te zijn, maar dat dit eigenlijk al jaren lang een dysfunctioneel gezin is. Of het nou door oorzaak linksom of rechtsom komt, feit is dat de TS al jarenlang getrouwd is met iemand die zich als een tiener gedraagt. Hoezo vindt de TS het normaal dat zij alle taken doet en agressief gedrag tolereert? Dat is niet normaal natuurlijk. Iemand met voldoende eigenwaarde en eigenliefde zou niet op deze manier willen leven.

Het lijkt me eigenlijk dat dit vooral bekeken moet worden. Wat weerhoudt de TS ervan om te kiezen voor een volwaardige relatie? Is er inderdaad sprake van co-depentie? Hoe kan hij zelfstandig worden, maar ook hoe kan zij zelfstandig worden? De verslaving is naar mijn mening een symptoom en geen oorzaak van de problemen in dit gezin. (zoals verslaving heel vaak een symptoom is en geen oorzaak).

 

[De Zandman]

Wat mij opvalt, is....... De verslaving is naar mijn mening een symptoom en geen oorzaak van de problemen in dit gezin. (zoals verslaving heel vaak een symptoom is en geen oorzaak).

Noot: ik betwijfel deze visie.
Over welke symptomen heb je het in dit kader?
Het enige wat ik kan bedenken is: psychische problemen. En: pijnbestrijding.
Er zijn veel meer oorzaken te noemen....

 

[Maximusso]

Helaas heb ik zelf ondervonden dat scheiden soms toch echt de beste keuze is. Ook voor degene die verslaafd is kan dit het beste zijn.

Hierdoor werd de realiteit me pas echt duidelijk en kon ik niet meer leunen op de steun van mijn vrouw. Ik haalde mijn eigenwaarde uit de relatie en als die goed zou gaan dan zou het goed gaan met mij. Totale onzin in mijn geval, ik heb steeds de grenzen opgezocht om wel te kunnen gebruiken, maar te doen alsof alles goed ging. Hierdoor werkte ik niet genoeg aan mezelf en aan mijn verslaving.

Nu heeft zij de knoop doorgehakt en gaan we scheiden. Dit zou normaal voor mij een reden zijn om weer stevig te gaan gebruiken. Echter hebben wij twee kinderen. De gedachte dat ik ze door mijn verslaving kwijt zou kunnen raken heeft ervoor gezorgd dat ik wakker ben geschud. Ik wil er alles aan doen om van mijn verslaving af te komen en ben o.a. begonnen met vrijwillige urine controles te laten doen. Voor mezelf als extra ondersteuning om mezelf niet voor te liegen, maar ook naar mijn binnenkort ex vrouw om aan te tonen dat ik niet meer gebruik. Deze controles zal ik na de scheiding blijven doen zodat duidelijk is waar ik sta.

Nu doe ik het voor mezelf en om een toekomst te hebben met de kinderen. En zonder de beslissing van haar om te gaan scheiden, zou ik nog steeds periodes gebruiken. Hoe graag ik ook wilde dat we niet uit elkaar zouden gaan, was de verslaving sterker. In de nieuwe situatie is de verslaving niet meer de dominante factor (ik zeg niet dat het weg is, het zal de rest van mijn leven een gevaar blijven), maar is de wil om weer gelukkig te worden sterker.

Ook al is een scheiding het laatste wat ik had gewild, voor nu kan ik zeggen dat het misschien wel mijn redding is geweest.

Nou zal dat niet bij iedereen hetzelfde zijn, dus wil niet verkondigen dat scheiden meteen de beste oplossing is. Echter is dat nu bij mij wel het geval, want ik heb de kansen die ik heb gekregen zelf niet aangepakt.

 

[Brokencurly]

Liegen bedriegen, stelen etc. Niet gezond maar wel de harde waarheid als het om verslaving gaat.
Enige wat ik je kan meegeven dat je jezelf en de kinderen op de eerste plek moet gaan zetten. En je eigen weg op gaat.

Misschien dat je op internet kan researchen wat code pendency inhoud. Misschien herken je jezelf erin en dat het je verder gaat helpen om de juiste en gezonde keuzes voor jezelf te gaan maken.

Een partner die verslaafd is kan niet in een jaar oude patronen doorbreken. Dus hou daar rekening mee als je door wilt gaan met die ellende van je partner.
Een drugsverslaafde in het gezin heeft veel impact op de geest van kinderen omdat die alles meekrijgen. Kinderen hebben hier voelsprieten voor ook al lijkt het alsof kinderen in hun eigen wereld leven.

Coke verslaving maakt mensen narcistisch en arrogant. Zware drugsverslaving kan zorgen voor neurologische problemen wat niet meer over gaat.

Wees alsjeblieft er bewust van dat een verslaafde heel goed kan doen alsof hij het slachtoffer is. Slachtoffer rol aannemen is een gewoonte bij verslaafde. Mensen die verslaafd zijn kunnen heel goed de boel bedriegen en aan gaslighting doen. Daar bedoel ik mee dat je zeker mee gaat maken of al mee hebt gemaakt dat je partner JOU het gevoel heeft gegeven dat jij degene bent van ZIJN probleem. Dat jij de schuldige van alles bent wat er gebeurd is. Dat noemt men gaslighting. Mensen die aan de drugs zitten ( voornamelijk aan de coke ) worden narcistisch / sociapatisch. Er zullen nu heleboel mensen zijn die hier niet mee eens zijn wat ik zeg of zich er aan storen omdat ik deze benamingen gebruik. Maar dit is wel de realiteit helaas.

Als aller laatste. Wees een beetje lief voor jezelf en de kinderen en hou je hoofd boven water en laat je niet misleiden door leugens. Luister naar je aller eerste gevoel / intuitie want die klopt altijd en handel daar na.

Als aller aller aller laatste, Ik ben zelf verslaafd geweest aan verschillende middelen dus ik weet waarover ik praat. Diegene die verslaafd is moet en zal als aller eerst aan zichzelf moeten werken en inzien dat die een probleem heeft. Zodra die dat niet inziet zal er nooit verandering komen. Mensen die verslaafd zijn doen vaak alsof ze graag willen veranderen maar het niet lukt omdat ze in een visuele cirkel zitten vol leugens. Soms moet degene alles kwijtraken om tot inzicht te komen dat diegene een probleem heeft en aan zichzelf moet gaan werken.

Zodra een verslaafde zijn partner en kinderen nog heeft zal de verslaafde door blijven gaan met waar die mee bezig was. De omgeving trapt er vaak ook nog in ook en geeft de verslaafde meerdere kansen. En telkens word je teleurgesteld.

Ik zou de knoop doorhakken want voor je het weet gaat je partner de boel zo mooi en goed verdraaien waardoor het lijkt dat jij de boosdoener bent en gaat hij ervandoor met jouw kinderen! Dit soort situaties zijn al vaker voor gekomen.

Veel sterkte!

Prachtig en heel juist geschreven dit..
Alles wat je hier zegt.. beaam ik ..ook ik in een relatie gezeten met een crack verslaafde..
Ontzettend moeilijk om er afstand van te nemen .. maar vooral te houden.. nu ben ik zelf aan het helen .. ik was verslaafd aan hem( kan ik nu zeggen).. dat besef heb ik nu.. ik ging er letterlijk kapot door..
Wilde hem te graag steunen en helpen..
Mezelf verloren..
NOOIT MEER WIL IK DIT DOORMAKEN..
Heb er hulp bij.. maar hulp omdat ikzelf aan MIJZELF moet gaan werken om het nooit meer zover uit de hand te laten lopen.. en vanuit zelfliefde ga handelen

 

[De Zandman]

Hoi allemaal,

Ik ben er vorige week achter gekomen dat mijn man cocaïne verslaafd is. We wonen nu al 6 jaar samen en hebben 2 jonge dochters. De laatste jaren kregen we langzaam steeds meer financiële problemen omdat hij constant geld nodig had. Omdat ik altijd al de rekeningen doe vroeg ik telkens waar het voor was maar hij kon nooit echt een antwoord geven. Als ik het geld dan niet gaf werd hij boos en aggeressief. Hierdoor had ik al wel vermoedens dat er iets aan de hand was maar ik had zelf totaal geen ervaring met drugs en vond dit zelf ook moeilijk te plaatsen.

Vorig weekend had ik dus de cocaïne gevonden en hem een drugstest laten doen, die positief was. Hij gaf aan hulp te gaan zoeken en dat hij echt wilt veranderen. De maandag daarna is er dan ook meteen gebeld voor hulp waar hij in mei op intake gesprek kan komen.

Nu vind ik het allemaal nog moeilijk te plaatsen omdat hij altijd tegen me gelogen heeft en ik altijd alles alleen heb moeten doen. Alle zorg over de kinderen, het huishouden en werken terwijl hij hele dagen in de bank ligt te Netflixen en ligt te klagen als iets nog niet opgeruimd is of we niet het goede eten in huis hebben. Er zijn ook zo veel keren geweest dat we heftige ruzies hadden en dat hij aggeresief was dat ik echt even niet meer weet wat ik moet.

Ik heb veel voor hem over maar ik ben echt op. Heeft iemand ervaring met een partner met zo'n verslaving? Hij zegt het 1 keer in de paar weken te gebruiken, maar als ik kijk naar het geld wat hij opgemaakt heeft was het meer ben ik bang. Omdat hij altijd al tegen me loog over van alles en nog wat weet ik niet goed of ik hem nu kan geloven.

Ik weet op het moment ook echt niet wat ik er mee aan moet en wat het beste is voor de kinderen. Ik weet dat veel ruzie nooit goed is, maar wordt dit niet minder als hij afgekickt is? We hebben al zo veel ellende meegemaakt samen dat het voor mij ook heel moeilijk is om hem te laten gaan. Terwijl mijn hoofd eigenlijk zegt dat het wel genoeg geweest is en ik zelf aan een toekomst moet gaan werken voor de kinderen.

Sorry voor het lange verhaal.

Vwb deze al vrij lange aanwezige verslaving, helpt vaak slechts een radicale aanpak...
En deze is als volgt te omschrijven:
Zet hem eruit.
Dat klinkt hard, maar het is het enige, wat hem wakker zal maken.
Jij hebt ook rust nodig, en het leven met een junk is heel, heel zwaar en kost heel, heel veel energie, die je ergens anders voor nodig hebt...je kinderen!
Hier op DF zijn meerdere dames aanwezig, die in hetzelfde schuitje zitten.
Deze kom je vanzelf hier tegen.
Als je dat wilt, dan kan ik met enkele van die mensen een contact met jou voorstellen.
Imo lijkt het mij, wel nodig om deze shit kwestie te delen ...
Laat maar weten, of je dit wilt

Iig:
Alle sterkte toegewenst!

 

[Rozekoekje]

Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe het met je/jullie is @Anoniemm ?

 

[Lid 152247]

Helaas heb ik zelf ondervonden dat scheiden soms toch echt de beste keuze is. Ook voor degene die verslaafd is kan dit het beste zijn.

Hierdoor werd de realiteit me pas echt duidelijk en kon ik niet meer leunen op de steun van mijn vrouw. Ik haalde mijn eigenwaarde uit de relatie en als die goed zou gaan dan zou het goed gaan met mij. Totale onzin in mijn geval, ik heb steeds de grenzen opgezocht om wel te kunnen gebruiken, maar te doen alsof alles goed ging. Hierdoor werkte ik niet genoeg aan mezelf en aan mijn verslaving.

Nu heeft zij de knoop doorgehakt en gaan we scheiden. Dit zou normaal voor mij een reden zijn om weer stevig te gaan gebruiken. Echter hebben wij twee kinderen. De gedachte dat ik ze door mijn verslaving kwijt zou kunnen raken heeft ervoor gezorgd dat ik wakker ben geschud. Ik wil er alles aan doen om van mijn verslaving af te komen en ben o.a. begonnen met vrijwillige urine controles te laten doen. Voor mezelf als extra ondersteuning om mezelf niet voor te liegen, maar ook naar mijn binnenkort ex vrouw om aan te tonen dat ik niet meer gebruik. Deze controles zal ik na de scheiding blijven doen zodat duidelijk is waar ik sta.

Nu doe ik het voor mezelf en om een toekomst te hebben met de kinderen. En zonder de beslissing van haar om te gaan scheiden, zou ik nog steeds periodes gebruiken. Hoe graag ik ook wilde dat we niet uit elkaar zouden gaan, was de verslaving sterker. In de nieuwe situatie is de verslaving niet meer de dominante factor (ik zeg niet dat het weg is, het zal de rest van mijn leven een gevaar blijven), maar is de wil om weer gelukkig te worden sterker.

Ook al is een scheiding het laatste wat ik had gewild, voor nu kan ik zeggen dat het misschien wel mijn redding is geweest.

Nou zal dat niet bij iedereen hetzelfde zijn, dus wil niet verkondigen dat scheiden meteen de beste oplossing is. Echter is dat nu bij mij wel het geval, want ik heb de kansen die ik heb gekregen zelf niet aangepakt.

Respect! Kinderen zijn altijd het slachtoffer, zij hebben niet de optie uit de situatie te stappen. De partner wel.. goed dat je het begrijpt en aanvaard.

Je inzicht en handelen ernaar vind ik een dik compliment waard.

Ga vooral zo door en goed dat je anderen hier helpt op het forum met je eigen verhaal.

 

[WeAreThe99%]

Prachtig en heel juist geschreven dit..
Alles wat je hier zegt.. beaam ik ..ook ik in een relatie gezeten met een crack verslaafde..
Ontzettend moeilijk om er afstand van te nemen .. maar vooral te houden.. nu ben ik zelf aan het helen .. ik was verslaafd aan hem( kan ik nu zeggen).. dat besef heb ik nu.. ik ging er letterlijk kapot door..
Wilde hem te graag steunen en helpen..
Mezelf verloren..
NOOIT MEER WIL IK DIT DOORMAKEN..
Heb er hulp bij.. maar hulp omdat ikzelf aan MIJZELF moet gaan werken om het nooit meer zover uit de hand te laten lopen.. en vanuit zelfliefde ga handelen

Super fijn om te horen dat je hulp hebt om aan jezelf te werken en de juiste keuzes voor jezelf hebt gemaakt! Het is heel lastig om de knoop door te hakken in een relatie als je van iemand houd en tegelijkertijd weet dat diegene je bedriegt.

Precies wat je zegt over zelf liefde. Wanneer je zelf liefde ervaart ga je leren om alleen te kunnen zijn en niet afhankelijk hoeft te zijn van foute mannen/ foute vrouwen.

Groetjes!!

 

[De Zandman]

Ik ben de mening toegedaan, dat TS helemaal niet zonodig "aan zichzelf zou moeten werken".
Zij hoeft vlgs mij niet te veranderen, dus is dat werken aan zichzelf onzin.
Tussen de regels door lees ik, dat zij een goed mens is, en alles geprobeerd heeft om de relatie te redden.
de facto:
Wat valt er nou nog te werken?
Ik vind eerder een "verwerken" de optie.
Dat is al zwaar genoeg!
Zodoende.

 

[Brokencurly]

Super fijn om te horen dat je hulp hebt om aan jezelf te werken en de juiste keuzes voor jezelf hebt gemaakt! Het is heel lastig om de knoop door te hakken in een relatie als je van iemand houd en tegelijkertijd weet dat diegene je bedriegt.

Precies wat je zegt over zelf liefde. Wanneer je zelf liefde ervaart ga je leren om alleen te kunnen zijn en niet afhankelijk hoeft te zijn van foute mannen/ foute vrouwen.

Groetjes!!

Dankjewel! Doet me goed

 

[Brokencurly]

Ik weet niet of je nog vaak een bezoek gaat brengen aan deze site, maar ik ben bekend met de situatie waar jij nu in zit. Ik ben echter de verslaafde en niet de partner van een verslaafde.

De situatie die je omschrijft lijkt op bepaalde gebieden erg op de situatie waar mijn vrouw en ik nu in zitten. Wij zijn al 24 jaar bij elkaar en hebben twee kinderen. Voordat we kinderen kregen en getrouwd waren heb ik lange tijd (jaren) speed gebruikt. Dit hield ik verborgen voor mijn vrouw. Het is me destijds gelukt om er ineens mee te stoppen. Lange tijd geen verslavingen gehad totdat heel langzaam de alcohol erin sloop, daarna na 14 jaar ineens weer speed met als klap op de vuurpijl 3mmc. Ik werd echter net als in jullie situatie betrapt op het gebruik. De eerste keer was vorig jaar maart waarbij mijn vrouw mij de keuze gaf of stoppen met de speed of einde relatie. Dat ik haar niet kwijt wil wist ik meteen dus ik moest stoppen van mezelf, want mijn gezin is het belangrijkste.

Eerst geprobeerd om zelf te stoppen, maar uiteindelijk toch eindelijk eens hulp ingeschakeld via Tactus. Tijdens deze behandeling kwam mijn 3mmc verslaving naar voren. Ook hiermee werd ik op heterdaad betrapt. En dat was eigenlijk de druppel voor haar. Het vertrouwen was helemaal weg en ze was helemaal op. Ze wilde alleen maar rust en kon het niet meer aan.

Dit was eind januari van dit jaar en we zijn gelukkig nog bij elkaar en dat komt mede door de relatietherapie waar we al mee bezig waren. Daar speelde ik echter mooi weer en ondertussen had ik een nieuwe verslaving te pakken. Nadat ze hier achter kwam wilde ze in eerste instantie zo snel mogelijk bij me weg. Dat was alleen niet zo makkelijk want woonruimte is lastig te vinden. Hierdoor kreeg ik tijd om mezelf te veranderen en kon ik laten zien dat ik wilde vechten voor onze relatie. We zijn nu ruim twee maanden verder en het is elke dag nog een strijd voor mij en voor haar. We zijn er nog lang niet het is niet in een paar maanden op te lossen.

Ik las bij de reacties dat ze tegen je zeiden dat je moest scheiden. Daar zou ik niet meteen voor kiezen, maar je moet wel weten dat het een lange tijd gaat duren terwijl je eigenlijk al helemaal op bent. Terugval komt helaas heel vaak voor en dat zal vast allemaal in het geheim gebeuren. Dus afspraken maken over het onverwachts afnemen van een drugstest lijken me een slim idee.

Weet dat het absoluut mogelijk is om een verslaving te overwinnen, dus je hoeft de hoop niet op te geven. En dat het belangrijkste is dat je man zelf ook er echt helemaal mee wil stoppen en zelfs dan gaat het moeilijk worden. Maar er is hoop, dat heb ik namelijk ook voor mij en mijn vrouw. Elke dag een klein beetje meer.

Heb diep respect voor je.. om zo open en eerlijk te zijn. Ik wens je en jullie sterkte en dat het voor jullie allemaal op een goed einde mag uitlopen
S6